Kas Raam Tandwiel PM Sintered Onderdeel

product Introductie

Productvoordelen

Warmtebehandelingsmethode

Poedermetallurgie-uitrusting is een belangrijk onderdeel van transmissieonderdelen en de kerncomponent van krachtoverbrenging. Daarom moeten tandwielen van poedermetallurgie de kenmerken hebben van hoge hardheid, hoge sterkte en hoge dichtheid. Het verbeteren van de hardheid en sterkte van poedermetallurgietandwielen door warmtebehandeling is een noodzakelijke schakel in de productie en verwerking van poedermetallurgietandwielen.

Tandwielen van poedermetallurgie kunnen, net als andere metalen materialen, hun mechanische eigenschappen verbeteren door warmtebehandeling. De warmtebehandelingsmethoden die worden gebruikt in tandwielen voor poedermetallurgie omvatten uitgloeien, normaliseren, afschrikken, ontlaten en carboniseren, nitreren en carbonitreren. Deze methoden kunnen ongetwijfeld de mechanische eigenschappen van poedertandwielen aanzienlijk verbeteren, maar vanwege het unieke karakter van poedermetallurgietandwielen kan bij het selecteren van warmtebehandelingsmethoden en procesomstandigheden niet volledig worden verwezen naar dichte materialen en moeten er redelijke aanpassingen worden gemaakt om bij het poeder te passen metallurgie tandwielen. Anders zal het effect van warmtebehandeling niet worden verkregen en zullen zelfs destructieve resultaten worden veroorzaakt. De materialen die warmtebehandeling gebruiken om de prestaties van tandwielen van poedermetallurgie te verbeteren, zijn voornamelijk legeringen op ijzerbasis (gesinterd staal).

Bij de warmtebehandeling van gesinterd staal met poedermetallurgie moet op de volgende punten worden gelet:

1. De holtes van gesinterd staal hebben de functie van warmte-isolatie. Daarom heeft gesinterd staal in vergelijking met dicht staal een lage thermische geleidbaarheid en is het moeilijk om warmte af te voeren, wat resulteert in een slechte hardbaarheid.

2. De invloed van microstructuuruniformiteit op austenitisatie, de microstructuuruniformiteit van gesinterd staal wordt verslechterd door de invloed van factoren zoals een ongelijke verdeling van koolstof. De temperatuur en tijd voor homogenisatie van zijn austeniet zijn veel hoger dan die van dicht staal, en onder dezelfde omstandigheden is de tijd om volledige homogenisatie te bereiken 50 procent hoger. Als legeringselementen aan het gesinterde staal worden toegevoegd, zal de homogenisatietemperatuur hoger zijn en zal de tijd langer zijn.

3. Het effect van holtes op het koolstofgehalte. Vanwege de aanwezigheid van poriën in gesinterd staal, als het op dezelfde manier wordt behandeld als dicht staal, kunnen tijdens het behandelingsproces oxidatie en ontkoling optreden. Daarom moet de warmtebehandeling van gesinterd staal met 6 procent poriën worden uitgevoerd onder een beschermende atmosfeer of ingebed in vaste vulstoffen (zoals ontbonden ammoniak, aardgasconversiegas, houtskool, gietijzeren spanen, enz.). Bovendien is het, vanwege het bestaan ​​van poriën en ongelijke dichtheid, gemakkelijk om afschrikscheuren en vervorming te veroorzaken.

Verschillende veelgebruikte warmtebehandelingsmethoden voor tandwielen van poedermetallurgie:

1. Gloeien en normaliseren, gloeien en normaliseren zijn de voorbereidende warmtebehandelingsprocessen die worden toegepast bij de productie van gesinterd staal. Het doel van gloeien en normaliseren is om interne spanningen te elimineren, de structuur van het materiaal aan te passen, waardoor de mechanische eigenschappen en proceseigenschappen van het staal worden aangepast, en de structuur en eigenschappen voor te bereiden op het volgende proces, zoals onderdrukken, vormen, snijden, enz. Gegloeid. Voor mechanische onderdelen met minder veeleisend gebruik kunnen ook gegloeide en genormaliseerde producten als afgewerkte producten worden gebruikt.

2. Afschrikken, het warmtebehandelingsproces van het verhitten van het gesinterde staal tot een temperatuur boven het kritieke punt, afkoelen naar de martensitische structuur met een koelsnelheid hoger dan het kritieke punt na warmtebehoud wordt afschrikken genoemd. Afschrikken is de meest gebruikte warmtebehandelingsmethode voor gesinterd staal. De door afschrikken verkregen martensitische structuur kan de sterkte, hardheid en slijtvastheid van gesinterd staal verbeteren. Het blusprincipe en het proces van gesinterd staal zijn in wezen vergelijkbaar met die van dicht staal. Het verschil is dat het afschrikproces van gesinterd staal moet worden uitgevoerd in een neutrale of carboniserende atmosfeer om oxidatie van het poriënoppervlak te voorkomen. Vanwege de poriekarakteristieken van gesinterd staal, wordt meestal olieafschrikken gebruikt en omvat het afschrikproces austenitisatie door verwarming, afschrikken en ontlaten.

3. Ontlaten, ontlaten moet worden gedaan na het afschrikken. Temperen is een warmtebehandelingsproces waarbij afgeschrikt staal wordt verwarmd tot een temperatuur boven 780 graden en vervolgens op de juiste manier wordt afgekoeld tot kamertemperatuur na hittebehoud. Er zijn twee doelen van ontlaten, een is het elimineren van interne spanning en het verminderen van de brosheid van het materiaal. Ontlaten is onderverdeeld in ontlaten bij lage temperatuur, ontlaten bij gemiddelde temperatuur en ontlaten bij hoge temperatuur.

Verschillende oppervlaktehardingsbehandelingen van tandwielen van poedermetallurgie:

1. Het carboneren van het oppervlak van poedermetallurgietandwielen kan de hardheid van het oppervlak verder verbeteren. Carbureren is het gebruik van koolstofhoudend gas, vloeistof of vaste stof als carboneringsmiddel om koolstofatomen naar het oppervlak van het onderdeel te diffunderen en bij hoge temperatuur met ijzer te reageren om meer cementiet Fe3C te vormen. Hoe hoger de hoeveelheid carbonering, hoe meer cementiet er wordt gevormd en hoe hoger de diepte en oppervlaktehardheid van de gecarboniseerde laag. De zorg voor het carboniseren is de diepte en hardheid van de gecarboniseerde laag. De diepte van de gecarboniseerde laag is over het algemeen 0.5-2.5mm. Het grootste probleem bij het carboniseren van tandwielonderdelen in poedermetallurgie is de hardheid van de gecarboniseerde oppervlaktelaag. Vanwege de aanwezigheid van poriën in op ijzer gebaseerde poederonderdelen, kunnen koolstofatomen via de poriën naar de binnenkant van het onderdeel diffunderen en kan er geen heldere gecarboniseerde laag worden gevormd, en overmatige koolstofdiffusie naar het interieur zal de brosheid van het onderdeel vergroten , en kan geen hoge oppervlaktehardheid en interne sterke, hoge taaiheidskenmerken uitoefenen. Onderdelen met een hoge porositeit zijn daarom niet geschikt voor carbonering.

Carbureren wordt over het algemeen uitgevoerd bij temperaturen hoger dan 740 graden. Voor op ijzer gebaseerde onderdelen met een porositeit van minder dan 10 procent is de optimale carboneringstemperatuur 920-940 graden. Hoe lager de carboniseringstemperatuur, hoe minder doorbuiging van het onderdeel. Daarom moet in het geval van hoge precisie-eisen carbonering bij lage temperatuur bij 860 graden worden gebruikt. Afschrikken wordt over het algemeen uitgevoerd na het carboneren om een ​​martensitische structuur met een hogere hardheid op het oppervlak te verkrijgen. Er zijn twee manieren om carboniseren en blussen te blussen. Een daarvan is direct blussen, dat wil zeggen direct blussen van olie na afkoeling tot 750-850 graden. De door deze methode verkregen structuur is relatief grof, omdat de austenietkorrels bij het carboneren grof zijn gemaakt en de mechanische eigenschappen zijn verminderd; de andere methode is om eerst het gecarboniseerde tandwiel te koelen en vervolgens af te koelen door het afschrikproces van gesinterd staal. Deze methode kan de bepaling van directe uitdoving overwinnen en poedermetallurgietandwielen verkrijgen met betere prestaties.

2. Nitreren van het tandwieloppervlak, nitreren is het proces waarbij stikstofhoudend gas in contact komt met gesinterd staal, stikstofatomen diffunderen naar het oppervlak van gesinterd staal en reageren met legeringselementen chroom, aluminium, molybdeen, nikkel en wolfraam in het staal om te vormen nitriden. Na het nitreren wordt de oppervlaktehardheid van de onderdelen verder verbeterd. Nitreren kan alleen worden uitgevoerd of carbonitreren. De methode van nitreren is om de versnelling op een temperatuur van 495-565 graden te brengen, door ammoniakgas te gaan, en de zeer actieve stikstofatomen die uit het ammoniakgas worden ontleed, zullen het oppervlak van de onderdelen ontzilten. De grootste moeilijkheid bij het nitreren van tandwielen in poedermetallurgie is porositeit. Te veel poriën kunnen geen nitridelaag vormen en de vorming van nitriden in het tandwiel zal het onderdeel broos maken.

3. Carbonitreren, dat wil zeggen koolstof en stikstof worden tegelijkertijd diep doorgedrongen in het oppervlak van poedermetallurgietandwielen, wat de hardheid en slijtvastheid van het oppervlak van de onderdelen verder verbetert. De methode van carbonitreren is het toevoegen van ammoniak tijdens het carboniseren, zodat ook stikstof wordt geïnfiltreerd als de koolstof dieper zit. De temperatuur van carbonitreren is lager dan die van individueel carboniseren (ongeveer 55 graden lager) en de tijd is korter. De dichtheid van de onderdelen voor carbonitreren moet op 6,85 g/cm³ worden gehouden, wat zeer effectief is voor hardsolderen en hoge dichtheid (7,2 g/cm³).

4. Hoogfrequente uitdoving, hoogfrequente uitdoving van poedermetallurgie is een methode om het oppervlak van het werkstuk af te schrikken, dat wil zeggen dat het werkstuk in de spoel wordt geplaatst en de hoogfrequente stroom wordt doorgelaten. Onder invloed van het wisselende magnetische veld dat wordt gegenereerd door de hoogfrequente stroom, zal het oppervlak van het werkstuk geïnduceerde elektromotorische kracht en wervelstroom genereren. Vanwege het skin-effect concentreert de geïnduceerde wervelstroom zich voornamelijk op het oppervlak van het werkstuk, wat een hoge temperatuur op het oppervlak genereert. Hoogfrequente uitdoving is om dit verwarmingsprincipe te gebruiken om het oppervlak van het werkstuk snel tot een hoge temperatuur te verwarmen en vervolgens uit te doven om een ​​oppervlaktegedoofde structuur te verkrijgen. Een aanzienlijk deel van de poedermetallurgietandwielen die slijtvastheid vereisen, past de warmtebehandelingsmethode van hoogfrequente uitdoving toe. Wanneer het poedermetallurgietandwiel de warmtebehandelingsmethode van hoogfrequente uitdoving gebruikt, is het noodzakelijk om aandacht te besteden aan de dichtheid van het tandwiel zelf. De dichtheid moet 6,85 g/cm³ bereiken, zodat de sterkte van het tandwiel zelf kan worden bereikt en er spanning wordt gegenereerd tussen lokale verwarming en onverwarming, om de onderdelen niet te beschadigen door te barsten. ​​

Metaal spuitgietproces

Detectie systemen